Amerika – de grote rondtrip

Oeh inmiddels ben ik alweer een tijdje in Nederland, maar het laatste deel van New York moet nog verteld worden…

De grote roadtrip! Wat was het gaaf! Ruim 1500 kilometer in 5 dagen. In het onderstaande kaartje kan je de route zien die we hebben gereden.

Dag 1, 11 maart; We rijden vanuit Stamford, via New Haven (Yale!) naar Albany. We komen al een aantal grappige dingen tegen, zoals de “Merrit Corporate Woods” (jawel, ik heb mijn eigen bos!), en we zijn een Walmart ingedoken. Daar kan je echt alles, maar dan ook álles kopen. In grootverpakking. Ongelofelijk! We hadden een Oreo-100-pack en veel drinken moest natuurlijk ook mee. We zijn na echt een smerige maaltijd en een kleine omweg in een écht motel terechtgekomen. Zo een, waarbij je via de parkeerplaats naar je kamer kan lopen. Prachtig! Wat alleen jammer was, was…

Dag 2, 12 maart; …De laptop ging kapot! En uhm.. Ik moest mijn scriptie nog af maken. Niet zo handig dus, maar oke. We konden toch verder. In een van de andere motels hadden ze vast wel een computer “te leen”. De tweede dag hebben we een stop gemaakt in Uttica, bij de Uttica ZOO. Geweldig! Voor twee dollar per persoon, hebben we een prima “pauze” gehad van het autorijden. Mooie beesten haha, kijk maar bij de foto’s voor wat we daar hebben mogen aanschouwen!
Door naar Rochester, waar we de eerste St. Patrick’s day Parade hebben ontlopen. Gezellig gegeten in een restaurantje en slapen maar.

Dag 3, 13 maart; Een dag van weinig rijden, tot nu toe dan. Veel natuur gezien, ook veel slechte wegen, dus toch een beetje rustig aan, want we wilden heelhuids aankomen bij.. De Niagara Falls! Wat een prachtig natuurgeweld is dat! Ondanks het miezerige weer, was het erg indrukwekkend. Een stukje verder Canada in en toen maar weer terug naar de Verenigde Staten (waar we –bij de grens- ernstig werden ondervraagd over onze plannen in het land?!). Nog geen tien minuten terug, BAM! Een klapband. Geen grap, helaas. Inmiddels goot het van de regen, en daar stonden we dan. Gelukkig waren we in de buurt van een 7/11 (supermarktje) waar we konden wachten onder het genot van een soort van hemelse Slush Puppy, een Slurpee genaamd. Gelukkig was onze redder in nood snel aanwezig, met… een THUISkomertje. Meer dan 750 kilometer van “thuis” vandaan. Dus meteen doorgereden naar een echte autozaak voor een nieuwe band. Waren wij blij met die verzekering die we toch maar hadden genomen!
Toen moesten we naar Buffalo rijden, want die scriptie moest af vandaag. Tot diep in de nacht gewerkt aan een mooi verhaal, goede layout en de perfecte conclusie. Naar Nederland gemaild (dank dank dank Nadia!!) en om half 5 konden we gaan slapen. Na een hysterische lachbui, dan…

Dag 4, 14 maart; Heel veel gereden. We hebben geen snelweg gezien maar juist de kleinere wegen gepakt om veel van de omgeving te zien. Zo bizar. Die brede wegen, dat rijden zonder dat je iemand voor of achter je ziet, dat is daar écht zo. Heel rustgevend. We zijn helemaal naar Scranton gereden en voor de Comedy Central fans onder ons, ja inderdaad daar speelt The Office US. Oh, en er is echt NIETS te doen. De 14e maart was een zondag, en alles was dan ook dicht. We kwamen in het goedkoopste hotel van de stad terecht, en dat had gewoon een zwembad en was eigenlijk best wel luxe! Helemaal goed dus. We hebben gegeten bij Chick’s Diner. Zo’n echte jaren ’50 diner, waar de koffie nog wordt bijgeschonken uit een kan, en met een jukebox. Prachtig! Na het eten met slapen, want de vorige nacht was toch best wel vermoeiend!

Dag 5, 15 maart; Terug richting New York. Knap dat we het presteren om op de laatste dag te verdwalen. Een verkeerde afslag en we reden ineens weer een heel stuk naar het noorden, in plaats van naar het zuiden! Uiteindelijk weer aangekomen in Stamford, en met de trein terug naar New York. Daar begon het grote afscheid…

In New York terug naar het hotel in Queens – Howard Johnsson, een echte aanrader!-, dineren met cheeseburgers (die echt té lekker waren) en tja, 16 maart nog even de stad in geweest. Genoten van de zon en we kwamen er achter dat “dat miezerige weer” dat wij on the road hadden gehad, de ergste storm in 30 jaar in New York was! We hebben die storm dus precies gemist en genoten de laatste dag weer van superzonnig weer. Frappuccino’s in Central Park smaken het allerlekkerst!
Dus. Nog even de stad in. Laatste souvenirs, laatste keer de sfeer opsnuiven en dan moeten we echt gaan. Op naar de subway, koffers ophalen in het hotel. Maar wacht! Waar is mijn portemonnee?? Ja. In het laatste uurtje New York City is mijn portemonnee gewoon gestolen! Gelukkig niet mn paspoort ofzo, dus het kon erger, maar dat was een klein baalmomentje.
Maar! We moesten een vliegtuig halen! Met de taxi naar het vliegveld, alles meteen ingecheckt (Ha! Mijn koffer was één handdoek te zwaar, dus die werd overgeheveld naar de handbagage), en dan maar wachten. Het viel me op dat de beveiliging hier een stuk minder hysterisch was. Beetje zo van, tja als ze weggaan maakt het niet meer uit!

En nu mis ik New York al sinds we terug zijn. De sfeer, de mensen, het gehaaste en juist het niet hoeven haasten. Ik wil terug!!

New York Roadtrip

New York 2010-2

Although I’ve been back to the Netherlands for almost a month now, the last part of the New York trip still needs to be told…

The big roadtrip! It was so awesome! Over 1500kilometers in 5 days. The route is showed in the map-link above.

Day 1, March 11th; We drove from Stamford, passed New Have (and the university of Yale) on our way to Albany. We saw a couple of funny stuff, like the “Merrit Corporate Woods” (yes, apparently I have my own woods!), and we went into a Walmart. You can buy everything there, and I mean everything. In large packages. It’s incredible! We bought a Oreo-100-pack and lots to drink for in the car. After a nasty meal and a small detour, we ended up in a true motelstyle motel. The kind of motel where you have to walk over the parking to get to your room. Great! The only bad thing…

Day 2, March 12th; … was the laptop breaking down! And oh… I had to finish up my dissertation. You can only imagine how inconvenient that was. But hey, we moved on. One of the other motels would probably have a computer for us “to lend”. The second day we made a stop in Uttica, at the Uttica ZOO. Super fun! For two dollars a person, we had a good break from all the driving. Great animals, haha, just check the pictures to see what kinds of animals we saw there!
On to Rochester, where we avoided the first of three St. Patty’s Parades. We had a meal in a nice little restaurant and off to sleep.

Day 3, March 13th; A day with few driving kilometers, so far. We saw a lot of the American nature, and a lot of bad roads. So we took is slow, because we wanted to get to our main attraction of the day… The Niagara Falls! What an astonishing view. Even though the weather wasn’t that good, we enjoyed driving through the nature in Canada, it is tremendous! And then, back to the United States (where we were seriously questioned about our plans to stay in the country? – Wait we were here like an hour ago?!). Ten minutes back into the country, BAM! A flat tyre. No joke, unfortunately. In the mean time the rain was pouring down and there we were. Luckily we stopped near a 7/11 where we could wait for the car-guy while enjoying a heavenly Slurpee! Good for us, our hero of the day got there pretty quickly with… a small tyre. One you can get home with, but with a maximum speed of 50 miles per hour, and also with a maximum distance to drive with of 50 miles. And we were over 300 miles from our “home” destination! So we went to a real car shop to get a brand new car! Oh how glad we were with the insurance we approved when renting the car!
Then we really had to go to Buffalo, and finish my dissertation. We worked into the night to polish the story and the layout and write the perfect conclusion. We e-mailed the whole thing to the Netherlands (thankyouthankyouthankyou Nadia!!) and half past four we could get to sleep. After a maniacal laughing session of course…

Day 4, March 14th; We drove a lot today! We didn’t see any highways but took the smaller roads to see a lot of the environment. It’s so bizar. The wide roads, the driving while seeing no one in front of you, or behind you, the things we see in the movies, it’s real over there! Very soothing in a way. We drove all the way to Scranton and for the Comedy Central fans among us, yes that’s where The Office US is situated. Oh, and it’s really boring there. March 14th was a Sunday, and everything was actually closed. We ended up in the cheapest hotel of the city, but that still had a swimming pool and was pretty luxurious! We were completely happy (yay swimming!). We had dinner at Chick’s Diner. A real fifties diner, where they pour you some extra coffee from the pot and they have a jukebox. So cool! After dinner we went straight to bed, because the previous night turned out to be pretty exhausting!

Day 5, March 15th; Back to New York. We’re awesome like that, how we get lost on the very last day. One wrong turn and all of the sudden, we drove up north instead of south! Eventually we reached Stamford, and took the train back to New York City, where the big “goodbye” begun…

In New York, we returned to the hotel in Queens – Howard Johnsson, I recommend it!-, had a proper American dinner –Cheeseburgers that were delicious!- and March 16th we went into the city. Enjoyed the sun and found out that the drops of rain we experienced on the road, was actually the worst storm in 30 years passing New York! But we missed it, and enjoyed the last supersunny day there. Frappuccino’s are best in Central Park!
So. Into the city. Picking up the last souvenirs,breathing in New York one last time and then we really had to go. To the subway, pick up the luggage in the hotel. But wait! Where’s my wallet?? Yes. I got rolled in the very last hour in New York City! Luckily it wasn’t my passport or anything, but still a minor bummed moment.
But! We had a plane to catch! To the airport by taxi, checked in everything! (Ha! My suitcase was one towel too heavy, so that turned into carryon luggage) and then the waiting for the airplane. I noticed that the security wasn’t half as hysterical as it was on the way there. A bit like “Oh well, they’re leaving anyway, so why bother?!”.

And now, I’ve been missing New York since we got home. The atmosphere, the people, the hurrying and the not having to hurry.. I want to go back!!

Londen part 2

Ik was natuurlijk nog niet klaar met m’n verhalen over Londen, we bleven tot maandag de 28e! Terwijl de vuurpijlen me om de oren gieren, leek me dit een goed moment om te schrijven over de rest van de belevenissen… Waar waren we gebleven?

Na vrijdag is het hele feest pas echt begonnen. Zaterdag wilden we eigenlijk -net als de rest van Engeland- genieten van Boxingday. Voor de dames onder ons: dat is dé grote winteropruiming van Londen. Dat betekent dat het héle centrum zo druk was als de Dolle Dwaze Dagen bij dat ene warenhuis, maar dan nog een paar keer erger! We zijn dapper één winkels in gelopen, maar dat was het. Het was flauwvallenswaardig druk, en simpelweg, het was het gedoe niet waard. Dan maar geen uitverkoop. We zijn toen gaan struinen op een alternatief marktje in Camden, waar we een heerlijke pannenkoek hebben gegeten. Rustig dagje dus, en ’s avonds zijn we naar We Will Rock You, the musical gegaan. They ROCKED Us! Het was echt supergaaf. Zal de vele belachelijke quotes niet hier neerzetten, maar nooit vergeten! Hilarisch. Daarna nog een drankje gedaan bij de Euston Flyer, en op naar bed.

Zondag werd de toeristendag. We zijn naar de Portrait Gallery geweest, en natuurlijk hebben we de Big Ben, London Eye (dat reuzerad) en the Houses of Parliament. Daar konden Eva en ik onze culturele neus ophalen en een discussie voeren over de bouwstijl van het Paleis van Westminster (gotisch in mijn optiek). Daarna was het even de vraag wat we gingen doen. Uiteindelijk besloot het universum dat we naar Nowhere Boy zouden gaan. De film over de tienerjaren van John Lennon. Aanrader!! Daarna weer door naar het hotel. Daar klopten we aan op de deur van een Australische man die we die ochtend in het halletje waren tegengekomen om te vragen of hij was mee ging drinken in de Pub. Hij kwam wat later. Uitgebreid diner bij de McD en toen naar O’Neills, en wie kwamen we daar tegen? Ja hoor! Steven en Wayne! Te gezellig, en we lagen weer rond half 6 in bed.

Maandag: au. Pijn. Moe. We moesten om 11:00 uitchecken.. We waren ietsje later (een half uur ofzo).. Er waren eigenlijk nog grootse plannen voor vandaag, maar bij gebrek aan kluisjes voor de koffers, en bij gebrek aan energie om nog door te zoeken, zijn we al vroeg naar Heathrow gegaan. Daar hebben we dus rondgehangen de hele dag (en misschien ook nog wel wat geslapen in een koffietentje…). ’s Avonds was het avontuur binnen 39 minuten voorbij en stonden we weer in Nederland. Bizar hoe dichtbij het eigenlijk is… Ik ga zeker terug in 2010. Ik heb nog niet alles gezien 😀

Obviously I wasn’t finished with my stories about London, as we stayed until Monday 28th! While the fireworks are exploding all around me, this seems like a perfect time to write about the other adventures in England… Where were we?

After Friday, the party really started. On Saturday we decided to endulge ourselves –just like the rest of England- with Boxingday. For the ladies: Boxingday is the starting day of thé big winter sales in London. It means that the whole shopping centre was filled with people, it’s crazy! We bravely started, walking into a store, but that was it. No sale for us, because it was faint-worthy busy. People everywhere!! We decided to stroll around this alternative market in Camden, where we had a great pancake to go. An easy day all in all. At night, we went to see We Will Rock You, the musical. Oh, they ROCKED us! It was tremendous! So awesome. I won’t bore you all with the many ridicularious quotes, but I won’t forget them. Hilarious. After that we went to the Euston Flyer for a drink, and off to bed.

Sunday turned out to be our tourist day. We went to the Portrait Gallery, and of course we walked to the Big Ben, London Eye (it’s the big Ferris wheel) and the Houses of Parliament. Eva and me got to use our cultural knowledge, and debate about the style of the Houses of Parliament (I reckon it’s the Gothic style). After that, we questioned ourselves “what to do next?”. The universe decided for us, that we’d go to Nowhere Boy. It’s a movie about the teenage years of John Lennon. It’s a must see!! After that, back to the hotel. We asked the Australian guy we met that morning in the hall way, if he wanted to go for drinks in the pub. He came over a little later. We had a great dinner and  McD and then we went to O’Neills, and we bumped into… Who? Yes! Stephen and Wayne! It was so much fun.. Again bed time at about 5:30 am…

And then, Monday… Outch. Headache. Tired. We had to check out at 11:00 am… We were a little later (only half an hour or so)! Although we had great plans for today, a lack of lockers for the suit cases, and the lack of energy to search for them any longer, made us leave for Heathrow pretty early. We hung around all day (and maybe I did a little nap in a coffee place…). At night, the big adventure was over in only 39 minutes and we were back in the Netherlands. It’s weird how closeby it really is. I’ll definitely go back in 2010. I haven’t seen everything yet… 😀

Londen baby!

Oh. My. Gosh! Dames en heren, de sfeer in Londen is geweldig! De kernwoorden tot nu toe? Awesome, Hyde Park, winter wonderland, pubs, Eva en haar speciale lokroep en geweldigheid in het algemeen!

Woensdag aangekomen op Heathrow met slechts 2 uur vertraging, wat ontzettend mee viel met alle sneeuw en gedoetjes in Nederland! We waren in ieder geval ruim op tijd op Schiphol, zeg maar… (trouwens; er lopen daar hazen over de lang-parkeerplaats, die zijn groot!)

Uiteindelijk waren we rond 15:00 local time in het geweldige Central Hotel in Londen, alwaar we de kamer hebben volgegooid met onze koffers en onszelf. De kamer is knus, praktisch ingericht en heeft een uniek straatbeeld (klik hier voor de betekenis…) Kortom; helemaal prima, zoveel zijn we er toch niet! ’s Avonds nog de stad in geweest, en ons tegoed gedaan aan het prachtige Britse accent, de mooie stad en lekker Italiaans eten. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog geen Fish and Chips op heb.. Schandalig!

Donderdag zijn we op pad gegaan. We wilden eerst rechtstreeks naar Hyde Park, maar werden afgeleid en zaten toen opeens in de bus naar Nottinghill Gate. Dat de buschauffeur chagrijnig was kon ons niet schelen, en we liepen van de eindhalte eerst naar Kensington Gardens, zo naar Hyde Park. Echt groot! Een beetje kaal op het moment, maar wel mooie uitzichten. In een hoek was er Winter Wonderland en we hebben lekker gelunchd bij een meer. Aan het einde van de middag even thuis en ’s avonds naar de bios. De film Carriers is echt raar en eng! Wel een goeie enge film, trouwens. Op de terugweg naar huis zijn we geëindigd in een pub, The Dolphin, die achter ons hotelletje is verstopt. Daar hebben we twee ongelofelijk gezellige Britten, genaamd Wayne (a.k.a. Ryan) en Steve, leren kennen. Dat was een onverwacht lange avond, maar wel heel gezellig! Heb me kapot gelachen om de hele situatie.

Vrijdag was het Eerste Kerstdag. Ik hoop dat die bij jullie allemaal helemaal geslaagd was! Je gelooft het misschien niet, omdat Londen een wereldstad is, maar die stad ligt echt he-le-maal plat op Christmas Day. Geen openbaar vervoer (bus, tram, trein, metro), geen restaurants of winkels open, helemaal niets… Maarja! We moesten toch eten en dus zijn we op pad gegaan en hebben we de enige pub die open was gevonden. De Euston Flyer. Daar hebben we de hele dag ongelofelijk relaxt gezeten met hapjes en drankjes. Gekletst, gelezen, tv gekeken, helemaal prima! De avond afgesloten met een bizar ABBA-programma en na deze tussentijdse update van het geweldige Londen; welterusten allemaal!

Oh. My. Gosh! Ladies and gentlemen, I love the Londen atmosphere! The best summarizing words so far? Awesome, Hyde Park, Winter Wonderland, pubs, Eva’s lure-call and amazingness in general!

We arrived Wednesday at Heathrow Airport, only two hours delayed, which wasn’t so bad with all the snow and other stuff in the Netherlands! We were well on time at Schiphol Airport, lets just say that… (by the way; there are hares on the long-term parkinglot; they are huge!)

Eventually we were in the great Central Hotel in Londen at about 15:00 local time, we filled the room with our suitcases and ourselves. The room is cosy, arranged practically and has a unique view… (just think in realtor terms to know what I mean). All in all; everything’s great, we won’t be in the room that much anyway! We went to the center at night, and filled ourselves with the beautiful British accent, the wonderful city and yummy Italian food. I have to be honest; I didn’t have fish and chips yet… Scandalous!

We hit the road on Thursday. We wanted to go straight to Hyde Park, but got distracted and then, all of a sudden, we were in the bus to Nottinghill Gate. We couldn’t care less about the cranky busdriver, and walked from the final stop to the Kensington Gardens, and on to Hyde Park. It’s really big! There’s only a little bit of green at the moment, but it’s definitely a very nice place. In one of the corners, there was Winter Wonderland and we had lunch at a lake. End of the afternoon, we went home and to the movies at night. The movie Carriers is really weird and creepy! In a goodway, though. On our way back, we ended in a pub called “The Dolphin”, which was hidden behind our little hotel. We met the funniest British people,called Wayne (a.k.a. Ryan) and Steve. It was a unexpected long night, but so hilarious! I laughed my ass of because of the whole situation.

Friday was Christmas Day. I hope everyone reading had a great time! You might not believe the following, since London is such a metropole, but the city is DOWN during Christmas Day. No public transport, no restaurants or shops open, nothing! We had to eat something so we hit the road once again and found the only open pub around. The Euston Flyer. And so, we relaxed over there with bites and drinks, all day long. We talked, we read, we watched a bit of telly, it was all apples! The night ended with a weird ABBA-show, and after this update from the awesomely amazing London, I say; Goodnight everbody!